ShimKyu.4everlove[Fic]♥ Part5
posted on 11 Apr 2008 16:17 by shimkyuficShimKyu.4everlove[Fic]♥ Part5
คู่ใหม่น่าจิ้นต์...แจโฮ >W<!!
Part 5
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงจบ คาบสุดท้ายแล้ว
เย้ๆ ดีใจจัง
แต่น่าแปลกนะ...ตลอดคาบที่เรียนผมไม่เจอชางมินเลย...
เจอแค่คาบ วิชาการ แล้วที่เหลือก็หายตัวไปเลย
แล้วทำไมผมต้องคิดถึงเค้าด้วยเนี้ย = =*
“เห้ย ไปหาไรกินกัน โคตรหิวเลย”ฮยอกแจโวยวาย
“เออ กูก็หิว...แต่กูช๊อคมากกว่าหิวว่ะ”ซีวอนบอก
“เออ กูก็ช๊อค แต่ก็หิวมากกว่า”อะไรของไอ 2 คนนี้มัน - -*
“ตกลงว่า...คิบอม มึง...กับ ไอลัคกี้...เป็นแฟนกันแล้ว?”ซีวอนถามด้วยหน้าตากล้าๆกลัวๆนิดๆ
ผมกับคิบอมพยักน่าหงิงๆ
“โอ้ยยยยยยยยยยยยย กูจะบ้าตายยยยย ไอลัคกี้งี้มึงก็เสร็จไอบอมดิว่ะ ไม่น้ากูไม่ยอมมมมมม”ฮยอกแจโวยวาย
“ไม่ยอมอะไรหรอ”เสียงหวานๆที่ตอนนี้น่ากลัวสุดๆดังขึ้นด้านหลังฮยอกแจ
“อะ...อุ้ย...ซองมิน ห่ะๆไม่มีไร ก็...ก็...ก็แค่....เอ่อ...”แค่อะไร๊ ตอบไปดิว่ะ
5555+
อย่าฮยอกแจ มึงอย่ามามองหน้ากู เพราะกูไม่รู้เหมือนกันว่าจะช่วยยังไง
“ก็แค่อะไร?”ซองมินเอียงคอถาม
ธรรมดาถ้าดูท่าทางอย่างนี้ของซองมินคงจะต้องละลายเพราะความน่ารักกันเป็นแถวอย่างแน่นอน
แต่! สำหรับตอนนี้ แม้แต่ผมยังรู้สึกเลยว่ามีรัศมีสีดำมืดๆ แผ่ออกมาจากท่าทางน่ารักนั้น...
“ก็แค่ หยอกกันเล่นๆน่ะ...ห่ะๆ ใช่ม่ะๆ เนอะๆ”อย่าเว้ย ฮยอกแจกูขอร้องอย่าโยนขี้มาให้
“ใช่ๆ ห่ะๆ”และแล้วผมก็ต้องจำใจตอบความ...เท็จ
อีกครั้ง เหออออออออ
“อ๋อ นึกว่าฮยอกแจจะจีบลัคกี้ซะอีก แค่หยอกกันก็ดีแล้ว แต่ซองมินไม่ค่อยชอบน่ะนะ”ซองมินบอก
“แต่! ถ้าจับได้ว่ามันเป็นความจริงละก็ หึหึ...”ซองมินที่น่ารักหายไปไหนนนนนน
ที่ไม่ใช่ซองมินชัวววววว อ๊ากกกกกกกกก น่ากลัวอ่ะ
“อะ...เอ่อ...เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วเพราะ...ผมกับคิบอมเป็นแฟนกันแล้ว”ผมบอกพร้อมกับคว้ามือคิบอมไปจับ
“ใช่ๆ”คิบอมรีบบอก
“กูรู้นะว่ามึงก็ยังไม่อยากตาย”ผมกระซิบคิบอม
“เออดิว่ะ กูยังจีบดงเฮไม่ติดเลย”คิบอมกระซิบกลับ
“อ้าว ไอนี่ยังไม่ถึงวันมึงจะนอกใจกูแล้วหรอ”ผมถาม
“เปล๊า กูไม่ได้นอกใจ แค่พูดให้ฟัง”เออ พูดให้ฟัง เยี่ยมเลยเพื่อน
“อ่ะ! ชางมิน!!”ผมเห็นชางมินระยะ 100 เมตรแล้วครับ นั่งอยู่กับเพื่อนกลุ่มนึง
ผมจึงรีบวิ่งเข้าไปหา
แต่!!
ไปไม่ได้ครับ วิ่งยังไม่ถึง 2 ก้าวเลย =[]=!
ทำไมน่ะรึ
ก็ไอคิบอมมันคว้าคอเสื้อผมไว้อยู่นี่ไง!!
“อ๊ากกก ปล่อยกูดิว่ะ มึงจะจับกูไว้ทำมายยยย”ผมร้อง เดี่ยวชางมินก็ไปพอดี อ่ะ!! นั้นไง หือ ลุกไปแล้ว T^T
ไปคิบอม ไอมารหน้าแป้น!
“แหม่ ว่าแต่เค้าแกก็เหมือนกันแหละ ยังไม่ถึงวันจะนอกใจกูซะล่ะ”
อึ่ก!เจ็บๆครับ โดนไอบ้าคิบอมมันตอกกลับ เจ็บครับ
“เออ...เปล๊า ไม่ใช่สะหน่อย เอ้อ ไปกินข้าวกันเถอะ!”สถานการณ์แบบนี้เสด็จป๊าสอนไว้ว่าให้เปลี่ยนเรื่อง
“อืมๆ ไปเด๊ะ ไปกินที่ไหนอ่ะ”ฮันกยอง ...ที่ไม่รู้ว่ามาตอนไหน - -“ ถาม
“ไม่รู้อ่ะ ตามใจ อ๊ะ!ดงเฮ!!!!”ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปกินไหน -0-*
อ้าวนั้นดงเฮนี่หน่า !!
ผมรีบวิ่งไปที่เป้าหมายทันที
“อะ...อ้าว คยูฮยอน ว่าไง จะไปไหนกันหรอ?”ดงเฮนี่น่ารักจังเลยยยยย
“อ๋อ ว่าจะไปกินข้าวน่ะ ไปด้วยกันไม๊”ผมถามดงเฮ
“อะ...เอ่อ...ไม่รู้ซิ ได้มั้ง”ดงเฮตอบอย่างกล้าๆกลัวๆ
กลัวไอคิบอมใช่ม่ะ ไม่ต้องห่วง ผมจะปกป้องดงเฮเอง ><”
“เห้ย ไอลัคกี้เร็วเข้า”ฮยอกแจตะโกนมา
“เออๆ รู้แล้วๆ ไปเดี๋ยวนี้แหละว่ะ”ผมจับมือดงเฮวิ่งไปที่กลุ่มทันที
อ่ะๆๆ ตาวิเศษเห็นน่ะ
“กูเห็นนะโว้ย ว่ามึงแอบมองตอนกูจับมือดงเฮวิ่งมา”ผมกระซิบคิบอม
ใส่ไฟครับ!
อย่างนี้มันต้องใส่ไฟ เท่าน้านนนน
โฮะๆ [หัวเราะแบบนางมารร้าย]
“อะไรกัน ที่รัก ไม่จริงเลย อย่าคิดอย่างงั้นซิ”ว่าแล้วไอคุณคิบอมก็เอามือมาโอบไหล่ผม
เฮ้ย! ผิดแผน มันไม่ใช่อย่างงี้นิหว่า
“เอ่อ...มึงไม่หึงเรอะ?”ผมถามมันเบาๆ
“หึงเว้ย แต่กูว่ามึงอ่ะควรจะหึงกว่ากูอีก”งง ครับ - -?
“อะไรว่ะ”ผมถาม
“มองตรงไปข้ามหน้าเด๊ะ”ละแล้วผมก็ได้คำตอบครับ
แจ่มแจ้งเลย
สิ่งที่ผมเห็นก็คือ ชางมิน...กำลัง...จูบกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่หน้าโรงเรียน
เห๊อะ
“อะ...อะไรของมึง ทำไมกูต้องหึงด้วย”เหอะ นั้นซิ ทำไมต้องหึงล่ะ
ไม่ได้เป็นอะไรกับเค้าซักหน่อย แต่ทำไมคิดแล้วน้ำตามันพลานจะไหลแบบนี้น่ะ
“คิบอม”Q^Q
ผมหันไปเรียกคิบอมเสียงอ่อย
“เห้ย น้ำตาร่วงเลยหรอว่ะ เฮ้ย โทษทีๆ กูไม่รู้ว่ามึงจะร้อง โอ๋ๆ ไม่ร้องน้าๆ วันหลังจะไม่แกล้งแล้ว เค้าขอโทษ
น้า”คิบอมค่อยๆปาดน้ำตาให้ผมแล้วกอดปลอบแบบที่มันทำประจำ ทุกๆครั้งที่ผมร้องไห้
ทุกครั้งที่ผมร้องไห้คนที่ปลอบประโลมได้ดีที่สุดคิบอม ส่วนไอ2คนนั้นอย่าให้พูดเลย
“ฮึก มึงง่ะ แกล้งกู ฮือๆ”ผมร้องหนักเข้าไปอีก ทำให้คิบอมยิ่งกอดผมแน่มากขึ้น
.
.
.
ทั้งสองกอดกันกลม...โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาที่แสนจะเจ็บปวด 2 คู่จากใครบางคนมองอยู่ซักนิด...
.
.
.
“ฮึก...”ผมสะอื้นครั้งสุดท้ายก่อนจะดันตัวคิบอมออกแล้วเดินไปที่ร้านอาหาร
โดยคิบอมยังคงจับมือผมอยู่ เป็นการให้กำลังใจ และปลอบว่า อย่าร้อง
มันน่ะ เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว พูดไม่ค่อยเก่ง ส่วนมากจะแสดงด้วยการกระทำซะส่วนใหญ่
.
.
.
ร้านราเมง“โห้ยยย กว่าจะมา ช้าจังเลย มามามาเร็วๆ สั่งๆ กินไรดี”ฮยอกแจที่เห็นพวกเราเดินเข้าร้านก็ทักขึ้นทันที
“อะ...เอ่อ...ขอไปห้องน้ำก่อนนะ”ดงเฮบอกก่อนจะวิ่งไปที่ห้องน้ำ
ทำไมเสียงเค้าถึงฟังสั่นๆล่ะ
“เห้ย กินไร?”ซีวอนถาม
“ร้านราเมง แกจะให้ฉันกินสเต็กไม๊ล่ะ”น้าน เงียบเลย เป็นไงล่ะ โดนคิบอมย้อนไปที
“ฮันจ๋า~ ไอคิบอมมันว่าเค้าอ่ะ”พอเห๊อะ ซีวอน แกไปอ้อนฮันก็ไม่ช่วยอะไรหรอก
“อะ...เอ่อ...แต่เค้าว่าก็เป็นอย่างที่คิบอมพูดจริงๆนั้นแหละ”น้าน
ฮันยังเข้าข้างคิบอมเลย
“55555555555555+”แล้วก็ตามด้วยเสียงหัวเราะร่วนของคนร่วมโต๊ะ
เอ...
ผมว่า ดงเฮไปห้องน้ำนานแล้วนะ
เป็นอะไรรึเปล่า
“เอ่อ เดี๋ยวฉันไปห้องน้ำก่อนนะ ดงเฮไปนานแล้ว เดี๋ยวขอไปตามก่อน”ผมบอกแล้วลุกไปที่ห้องน้ำทันที
ผมค่อยๆเดินเข้าไปในห้องน้ำ
“ฮึก...ฮึก...ฮือ...ทำไม...”สะ...เสียงใครอ่ะ
ผมไม่เห็นจะเห็นใครซักคน
ยะ...อย่าบอกนะว่าผีอ่ะ
เอ๋? มีคนอยู่นี่หน่า เห็นขาอยู่แว่บๆ *-*
ผมค่อยๆเดินเข้าไป
เอาว่ะ ใจๆหน่อย
“ฮึก...ฮือ...”เสียงร้องไห้ดังขึ้นเรื่อยๆ
“ดะ...ดงเฮ”ผมเรียกชื่อคนที่กำลังนั่งสะอื้นอย่างแผ่วเบา
ดงเฮเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดๆ แล้วค่อยๆยืนขึ้น
“อะ...เอ่อ...นายเป็นอะไรไม๊?”ผมถาม
“หึ! ไม่...ผมไม่เป็นอะไรหรอก ถึงเป็นก็คงไม่มีคนอย่างคิบอมมาคอยปลอบแบบคุณหรอก!”ดงเฮตอบผมด้วย
น้ำเสียงเหยียดหยาม?
ทำไมดงเฮถึงพูดอย่างนี้ล่ะ แล้วคำว่าคุณอีก ฟังดูห่างเหินจัง
“หึ! ฉันเกลียดนายที่สุดเลย!!!”
อึ่ก!
ดงเฮพลักผมแล้ววิ่งออกไป
“เดี๋ยว!”ผมร้องไว้..........แต่ไม่ทัน........
ผมเดินคอตกออกมาจากห้องน้ำ
“อ้าว ลัคกี้ แกไปตามดงเฮยังไงว่ะ กูเห็นเค้าวิ่งออกไปเมื่อกี้อ่ะ”ซีวอนทักทันที
“มีอะไรรึเปล่า?”ซองมินถาม
“เหออออ ไม่รู้อ่ะ อยู่ดีดีเค้าก็บอกว่าเกลียดผม”ผมตอบซองมิน
“เอ๋? แล้วเค้าจะเกลียดนายโดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง”ฮันกยองพูด
“เหออออ ไม่รู้อ่ะ ช่างเถอะ”ผมพูดอย่างปลงๆ
“เอ้า อาหารมาแล้ว กินๆๆ”ฮยอกแจพูด เพื่อทำลายความเครียดบนโต๊ะ
เหออออออออ
“อย่าเครียดน่า เดี๋ยวค่อยว่ากันก็ได้ ตอนนี้กินก่อน”คิบอมว่าพลางเอามือมาลูบหัวผมนิดๆ
ผมไม่ใช่หมานะ - -*
.
.
.
แล้วมื้อเย็นที่แสนหม่นหมองก็ผ่านไป
...
ตอนนี้พวกเราแยกย้ายกันกลับหอ
โดยฮยอกกับซีวอนขอไปส่งซองมินและฮันกยองก่อน
รักกันจริงนะ - -* หมั้นไส้ว้อยยยยยยโดยที่ตอนนี้เหลือผมกับคิบอม 2 คน
“เอ่อ...”เอ่อ...พูดไรดีว่ะตู
ถ้าพูดเรื่องดงเฮตอนนี้มันจะกระโดดงับคอตูไม๊เนี้ย - -“
“เรื่องดงเฮ...”น้านนนน
มันเริ่มให้เลยห่ะ
“อือ...คือว่า...”แล้วผมก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องน้ำให้คิบอมฟัง
“หรอ...อืม ช่างเถอะอย่าคิดมากล่ะ ขึ้นไปแล้วก็รีบเข้านอนได้แล้ว ระวังไอรูมเมทนั้นด้วย”เออ เทศนาโวหารกู
เป็นชุดเลยนะ -*-
“คร๊าบบบบ คุณพ่อ”พูดเสียงยานคางก่อนจะวิ่งขึ้นหอไป
.
.
.
.
.
อ๊ากกกกกกกกกกกก
ไอตึกบ้า ทำทำไมสูงๆว่ะ ห้องอยู่ตั้งชั้น3 แหนะ หือๆ
ถ้าตูเรียนจบแล้วน่องโป่งนะ ตูจะจ้างคนมาเผาตึกทิ้งแมร่งเลย =3=*
แกร๊ก...
ผมไขประตูห้องแล้วเดินเข้าไปอย่างช้าๆ
*-*
ไม่มีใครอยู่เลย
เอ๋? ชางมินไม่อยู่หรอกรึ?
นี่มันจะ 4 ทุ่มแล้วนะ เดี๋ยวหอก็จะปิดแล้ว
.
.
.
.
.
ผมเดินเข้าไปห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย วันนี้มันช่างเหนื่อยเหลือเกิน เหออออ...
พออาบน้ำเสร็จผมก็มานั่งดูทีวี
หุ้ย! ดูทวีจอเล็กๆแล้วมันรุ้สึกขัดใจยังไงไม่รู้ห่ะ -*-
แกร๊ก...
“หู้ย แมร่งตัวหนักฉิปหายเลย ไอบ้านี่”
“แมร่งไม่รู้ไปอารมณ์เสียบ้าอะไรมา ซัดไป 10 กว่าขวด แมร่งค่าเหล้าเล่นเอากูหมดตัวเลย”
“แมร่งอาการแบบนี้เหมือนตอนมันอกหักเลยว่ะ”เสียงนี่? ใครหว่า -0-?
ผมเดินไปที่ประตู
ปรากฏว่า...!!!
ชางมินกำลังครึ่งหลับครึ่งตื่น โดยมีเพื่อนหิ้วปีกอยู่ 2 ข้าง
โดยเพื่อนก็บ่นตลอดว่าตัวหนักๆ
“อ้าว นี่ไงรูมเมทมัน เอ้อ ฝากดูมันหน่อยเว้ย ไปล่ะ เดี๋ยวหอแมร่งปิด”ว่าแล้วไอหน้าปลาหมอ ทั้ง2 ก็ปล่อย
ชางมินลงกับพื้นแล้วหายตัวไปทันที
“อ้าว! เห้ย เดี๋ยวดิ!!”ผมเรียก แต่ไอพวกนั้นมันหายไปแล้ว
T^T
เอาอีกแล้ว โจ คยูฮยอน ซวยอีกแล้ว
ว่าแต่ชางมินเป็นอะไรหว่า - -?
ผมเลยยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ คนที่ฟุบอยู่กับพื้น
ฟุดฟิด...ๆ
อ่า... กลิ่นแบบนี้ไม่บอกก็รู้ว่าทำอะไรมา
กลิ่นเหล้าหึ่งเลย
“หือ?”ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม ใบหน้าที่แดงจัดเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ และกลิ่นตัวที่มีกลิ่นหอมนิดๆของ
น้ำสีอำไพที่ร่างสูงดื่มขึ้นไป ทำให้คนต้องหน้าดูน่ารักขึ้นเป็นเท่าตัว...
จุ๊บ! OxO!!! อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก“คิคิคิ”ชางมินหัวเราะ
“หะ...หัวเราะอะไร นะ...นายขโมยจูบแรกผมนะ!!”ผมวีนทันที
ทำไงอ่ะ นั้นมันจูบแรกผมนะ T^T อุส่ารักษามาเกือบตาย หือๆ
ดันเสียให้คนเมาเนี้ยนะ เยี่ยม!!! Q^Q
“ก็นาย น่ารักนิหน่า 55+”=O= ควรจะเชื่อคนเมาดีไม๊ว่ะเนี้ย
หมับ!“เฮ้ย ปล่อยนะ!”ผมร้องทันที
ก็ร่างสูงตรงหน้าเล่น จับหน้าผมให้หันไปสบตากันตรงๆน่ะซิ
เอาแล้วไง...เอาแล้วไง
ใกล้แบบนี้ ใจมันเต้นจนจะหลุดออกมาอยู่แล้วนะ >///<
อย่าใกล้มากได้ไม๊เนี้ย เดี๋ยวแม่กัดจมูกหลุดเลย [โหดว่ะ -0-*]
O///O! =///=!!จ้องเข้าไป...จ้องเข้าปายยยยย
อ๊ากกกกกกกกกกกก เดี๋ยวก็ท้องหรอกจ้องมากๆ
อย่านะโฟ้ย
เดี๋ยวตูท้องงงงงงงงง ><!!
[ได้ข่าวว่าแกเป็นผู้ชาย -0-*...อีกอย่าง คนนะไม่ใช่ปลากัด =[]=!]
“ฟังดีดีนะ...”ชางิมนพูดเสียงจริงจัง ถึงแม้จะติดเสียงเมาๆอยู่บ้างก็เถอะ
“ฉัน-…”ฉัน...ฉันอะไร??
“อะ...อะไร?”รีบๆพูดเซ่! เดี๋ยวแม่จับกดซะเลย ยิ่งไม่มั่นใจในความอดทนของตัวเองอยู่
“ง่วงนอน!!!”ชางมินตะโกนลั่นแล้วก็
แอ่ก!หลับไปแล้ว =O=!
“เห้ย ชางมินตื่นก่อน นายจะนอนตรงนี้ได้ยังไง ตื่นๆ”ผมเขย่าตัวชางมิน เบาๆ...(สะเมื่อไหร่)
“โอ้ยยยย ตื่นก็ด้ายยยย ไปนอนกานนนนน”ว่าแล้วพี่แกก็ลากผมเข้าห้อง O_O!!
“เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยย”ผมร้องลั่น
เข้าห้องนอนผม -0-* เยี่ยม
สงสัยพี่แกคงเข้าใจว่าห้องนี้เป็นห้องพี่แกไปแล้วซินะ เหออออออ
พอถึงเตียงชางมินก็ทิ้งตัวลงนอนทันที
= =”
ตกลงว่าเป็นหน้าที่ตูอีกแล้วใช่ม่ะ ที่ต้องดูแลมันเนี้ย
บ่นไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ไปหาผ้าขี้ริ้ว เอ้ย! ผ้าเช็ดหน้า มาเช็ดตัวพี่แกดีกว่า =3=”
(“แมร่งไม่รู้ไปอารมณ์เสียบ้าอะไรมา ซัดไป 10 กว่าขวด กูหมดตัวแล้วเนี้ยแค่ค่าเหล้า”)
(“แมร่งอาการแบบนี้เหมือนตอนมันอกหักเลยว่ะ”)
คำพูดของเพื่อนทั้ง2 ของชางมินวนเวียนอยู่ในหัวผม...
“อืมม..อย่าไปเลยนะ...ขอร้อง...อย่าไปเลย”ชางมินเพ้อ?
เพ้ออะไร
ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ
ไม่ได้แอบฟังนะ =w=”
แค่อยากรู้เฉยๆ ไม่ผิดหรอก เนอะๆๆ!!
หมับ! O_O!“เห้ย! ชางมินปล่อย นายยังไม่ได้ใส่เสื้อเลย!”ผมร้องลั่น
ก็จู่ๆพี่แกก็ดึงผมลงไปกอดแล้วยังเอาหน้าซุกคอผมอีก =///=
เสื้อก็ไม่ใส่ หุ่นก็ชวนเสียเลือดเสียจริง
“ห้ามนะ...นายห้ามมีใครนะ....รักฉันได้คนเดียว”ชางมินพูดกระซิบที่หูผม
O///O!จักกะจี้อ่ะ ><”
แต่ที่พูดนี้หมายถึงใคร?
คงไม่ใช่ผมหรอก...ใช่ไม๊
เหออออ
พระเจ้าครับ ผมขอทำผิด...ขอคิดว่าคนที่เค้าพูดถึงเป็นผมจะได้ไม๊...แค่ครั้งนี้...ครั้งเดียว...ที่ผมจะหาความอบอุ่น
จากคนคนนี้...
ร่างบางกอดตอบคนที่กอดเค้าอยู่ แล้วทั้งคู่ก็เข้าสู่ห่วงนิทราไป...
ปั่นสุดชีวิต
คิดไม่ออกอ่าค่ะ T^T
ฟิชชี่มันทวงฟิคเกือบทุกวัน โฮ~~~~
ไม่สวยแล้วยังใจร้ายอีก เดี๋ยวให้ฮยอกงับคอซะเลย ฮือๆ T^T
ขอโทษนะค่ะ ที่มาลงช้า ช่วงนี้มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะมากมาย จนเรามึนไปหมด... ^^
จริงเสร็จตั้งแต่วันที่ 9 แล้ว แต่เน็ตโดนตัดอ่ะ T^T เศร้าค่ะได้ฤกษ์มาลงรับสงกานต์เค๊อะ อิอิ ^O^!
Happy Songkan Day!นะค่ะ
จ๊วบๆ
ยังไงก็ มินคยูๆๆๆๆๆ ฮ้าๆ
ก็เล่นปลอบกันซะถูกใจคนอ่าน(คนเน้)ซะขนาดนี้ ไม่ให้เข้าใจผิด คนอื่นเค้าจะคิดว่าไงล่ะหน้ออ
แถมดอกมะลิ อิอิ
เมื่อไหร่จิต่อเคออ หื้อๆๆๆๆๆ
#1 By Black&White...4everlove on 2008-04-11 16:44