Black&White...Fiction

ShimKyu.4everlove[Fic]♥ Part3

 ตอกย้ำความสวยของลัคกี้(55+)

 

 และความหล่อของมินๆ (เป็นรูปที่เข้ากับตอนนี้มักๆ 55+)

 

 

Part 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              

“อือ...”ผมครางเบาๆ

 

ทำไมเหมือนมีอะไรอุ่นๆอยู่ที่หลังนะ - -?

 

งืมๆ อุ่นดีจังเลย ~///~

 

กี่โมงแล้วเนี้ย... ตี 2 เองหรอ

 

นอนต่อละกัน ...

 

Z Z z z zz Z Zz zz zZ

 

“อืออ...อ”ผมครางอีกครั้ง

 

เหมือนมีลมอะไรอุ่นๆแถวๆซอกคอเลยห่ะ = =”

 

รู้สึกว่าในห้องมีกลิ่นแปลกๆห่ะ -*-

 

แล้วก็รู้สึกแน่ๆที่ช่วงท้องเหมือนมีคนมานอนซ้อนหลังแล้วกอดเลยห่ะ = =!

 

อ่ะ!

 

ซ้อนหลัง??

 

กอด???!!!

 

O_O!!

 

ผมรีบผลิกตัวกลับทันที

 

อุ๊บ! O_O

 

นี่ถ้าหลบไม่ทันคงได้จูบกันไปแล้ว =…=

 

ผลปรากฏว่าเมื่อหันกลับไป

 

มีคนกอดผมอยู่จริงๆครับ

 

ชางมินกอดผมอยู่ -*-

 

มากอดตูทำมาย -0-?(ภาษาผู้ดีออกอีกแล้ว -0-)

 

“อืออ...อ”ผมครางเบาๆ

 

ชางมินยืนหน้าเข้ามาใกล้...ใกล้มากๆ...ใกล้ซะจน... -///-

 

.

 

.

 

จมูกโด่งของร่างสูงนั้นซุกไซร้ไปที่ซอกคอขาวอย่างถือสิทธิ์

 

“อือ...ปะ...ปล่อย ผมหายใจไม่ออก”ร่างบางดันร่างสูงที่นอนกอดตัวเองอยู่ออกไป...ด้วยแรงอันน้อยนิด

 

“งืมมม...ม”ร่างสูงยังคงไม่ตอบสนองแถมกอดหมอนข้าง(?)มีชีวิตแน่นขึ้นอีกต่างหาก

 

.

 

.

 

.

 

-*-... นับ 1-1 ถ้าเค้าไม่ปล่อย ผมถีบ...

 

เพื่อสวัสดิภาพและความปลอดภัยของตัวผมเอง -0-

 

“ชาง...มิน...ปล่อยผม...หาย...ใจไม่...ออก”แอ๊ค หายใจไม่ออก

 

ไม่น้า ผมยังไม่อยากตาย T^T

 

ยังไม่ได้แต่งงานเลยยยยยยย TOT

 

“อือออ...อ”ผมต้องครางเสียงดังอีกครั้งหนึ่งเมื่อมือซนของเค้าล่วงเข้ามาในเสื้อผม

 

เห้ย!

 

ปล่อยตู~~~~~~~~~

 

ผมจะนับแล้วนะ....(แกควรจะนับได้ตั้งนานแล้ว -0-*)

 

1...ถึง...1

 

ตุบ!

 

ผมส่งแรงทั้งหมดที่มีไปที่ปลายเท้า

 

ถีบร่างสูงลงไปนอนกองอยู่กับพื้น

 

“โอ้ยยย...ย”ร่างสูงร้องแล้วก็สลบต่อ

 

ชิชะ  สมน้ำหน้า บังอาจมาก -0- คิดจะมาลักหลับคนอย่างโจ คยูฮยอนหรอ เร็วไป 3 ชาติ ไอน้องเอ้ย

 

ว่าแต่ว่า  เค้าเข้ามาในห้องผมได้ยังไง - -*

 

แล้วทำไมมานอนกอดผมอยู่อย่างงี้ แถมกลิ่นตัวยังแปลกๆบอกไม่ถูกอีกต่างหาก เหมือนจะหอมแต่ก็เหมือนจะ

เหม็น - -**

 

นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ลัคกี้งง

 

แต่ก็งงได้ไม่นาน

 

คำตอบก็ค่อยๆกระจ่างขึ้นทุกย่างก้าวที่ผมเดิน...

  

ที่เข้ามาได้ก็เพราะผมไม่ได้ล๊อคประตู -*-

 

ผมไม่ผิดนะ  ไม่จริ๊งไม่จริง โจ คยูฮยอนน้อยคนนี้ไม่เคยทำผิดเลย จริงๆ

 

ชางมินน่ะผิด ใช่! ชางมินอ่ะผิด ผิดเต็มๆเลย ใครใช้ให้เปิดประตูเข้ามาล่ะ เค้านั้นแหละผิด ผิดที่เปิดประตูเข้ามา

เอง -3-

 

ส่วนข้อ2 ที่ว่าทำไมถึงมานอนกอดผมอย่างงี้กับกลิ่นๆแปลกนั้นผมก็กระจ่างแล้วเช่นกันครับ

 

พอเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่นก็เข้าใจทันที...

 

ผมเห็นขวดบรรจุน้ำสีอัมพันอยู่หลายขวดและหลายกระป๋องที่ว่างเปล่าแล้ววางระเนระนาดอยู่ตรงหน้า

 

= =”

 

พระเจ้า  ไอหมอนี่มันเป็นพวกเมาแล้วหื่นเรอะนี่ -0-*

 

โถ่ตูก็หลง Happy ดี๊ด๊าไปกะมัน

 

เอ้ย!

 

ไม่ใช่ๆๆ ตูเครียดซิ ตูต้องเครียด

 

เครียดครับ ผมเครียดมากเลย -*-

   

เหออออออออออออ

 

ผมลงมือเก็บขวดและกระป๋องเปล่าพวกนี้จนหมด

 

ว่าแต่ว่า มันไปซื้อมาจากเนี้ย -*-??

 

แล้วโรงเรียนนี้เค้ามีกฎว่าห้าม นร. ดื่มเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอร์ไว้รึเปล่านะ?

 

ไม่ได้ๆ เดี๋ยวว่างๆต้องไปเปิดสมุดกฎโรงเรียนเสียหน่อยแล้ว

พอเก็บขวดขาย เอ้ย เก็บไปทิ้งหมดแล้ว

 

ก็ต้องมาแบกไอคนตัวโตกว่าให้ขึ้นมานอนบนเตียง

 

เหออออออ

 

แบกไปห้องมันคงไม่ไหว ให้เตียงผมนอนไปก่อนแล้วกัน

 

แล้วต่อไปในหนังน้ำเน่าเค้าทำกันยังไงนะ?

 

อ๋อ นึกออกแล้ว

 

ต่อไปก็ต้องเช็ดตัวซินะ =///=

 

หึหึหึ

 

เห้ย!!

 

คิดไรกันอยู่ ผมเปล่านะ ยังไม่ได้คิดอะไรเลย  ไม่เค๊ยไม่เคยจะคิดด้วย -3-

 

(ยังไม่มีใครถามเลยว่าแกคิดอะไร -0-*)

 

อ่า ต้องเดินไปเอากะละมังแล้วก็ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆซินะ

 

งืมๆ ถ้าใช้ผ้าขี้ริ้วจะได้ไม๊เนี้ย -*-

 

อ่า พอหันไปมองหน้าคมนั้นก็...อย่าเลยตู ผ้าเช็ดตัวแหละดีแล้ว -0-

 

ผมต้องเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วแบกกะละมังใส่น้ำไว้เกือบเต็ม

 

อย่าถามว่าทำไมไม่ใส่มาเต็มๆ

 

เพราะ...1.มันจะหก     2.หนัก+ขี้เกียจ

 

ผมค่อยๆเช็ดตามหน้า และคอก่อน จากนั้นก็แขน...

 

ต่อไปก็ตัวซินะ -//-

 

เอาน่าลัคกี้เอ้ย เราทำความดีไม่เห็นต้องอายอะไรเลย

 

จิงม่ะ??

 

=////=

 

เอาเป็นว่าหลับหูหลับตาเช็ดๆไปก่อนแล้วกัน

  

พอคิดได้ผมก็ลงมือปลดกระดุมทีละเม็ดๆ ซึ่งก็ค่อยๆเผยให้เห็นผิวเนียนสีน้ำผึ้ง ที่กระเพื่อมช้าๆอย่างเป็นจังหวะ

ว่าคนคนนี้ยังไม่ตาย

 

.

 

.

 

พอเช็ดตัวเสร็จก็ต้องเอาชุดใหม่ให้เปลี่ยน

 

ผมจึงตัดสินใจเดินไปหยิบชุดที่ห้องเค้า

 

พอเปิดประตูเข้าไป ก็พยายามหาชุด อยู่ไหนหว่าๆ

 

อ๋อ ชุด! ต้องตู้เสื้อผ้าซินะ ไม่น่าล่ะ ถึงว่าว่าไปหาใต้เตียงแล้วไม่เจอ -..-

 

ผมหยิบชุดเสร็จ ก่อนจะออกจากห้อง สายตามั๊นดันไปสดุดกับสิ่งๆหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงเสียนี่น่ะซิ

 

ผมค่อยๆเดินไปใกล้ๆรูปนี้มากขึ้นเรื่อยๆ...จนหยิบมันขึ้นมาดูชัดๆ

 

เป็นรูปถ่ายครับ  รูปถ่ายของเค้า....กับผู้หญิงอีกคนนึง เธอเป็นคนสวยมาก สวยมากๆเลยในสายตาผมและชางมินก็คงคิดเช่นกัน

 

คงจะเป็นคนรักของเค้าแหละมั้ง...

  

แล้วทำไมผมถึงต้องรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยนะ...

 

รู้สึกเหมือนมือไม้สั่นไปหมด...

 

เหมือนอยากจะหัวเราะดังๆ  แต่ก็อยากร้องไห้เช่นเดียวกัน

 

นี่ผมบ้าไปแล้วเรอะ

  

ไม่ซิ นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องอื่น ต้องเอาเสื้อผ้าไปให้เค้าใส่เสียก่อน

 

ผมวางภาพนั้นไว้ที่เดิมแล้วเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

 

ทำไม รู้สึกเหมือนขาดมันจะหมดแรงเลย...

 

ห่ะ สงสัยคงจะนอนไม่พอ ไม่มีอะไรหรอกมั้ง

 

ผมเดินไป ที่ห้องแล้วรีบใส่เสื้อให้คนนอนหลับไม่รู้เรื่องอย่างรวดเร็ว

  

“อ๋า...ง่วงจังเลย”ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ

 

แล้วสติของร่างบางก็ค่อยๆดับลง ข้างเตียง...ของตนเอง

 

พร้อมกับน้ำอุ่นๆหนึ่งหยดที่ไหลลงมาจากตาคู่สวย...

 

.

 

.

 

.

 

จบไปอีกตอน -0-

 

ชางมินนี่คนดีแท้ ยังไม่ทันข้ามวันเลย มันซัดเหล้าไปแล้วเกือบ 10 ขวด

 

เจริญเถอะ - -*

 

(ก็มึงแต่ง -0-)

 

ฝากด้วยนะค่ะ ^3^

 

มีกำลังใจที่ได้อ่านทุกคอมเมนต์

 

.

 

.

 

.

ป.ล. ฟิชชี่ เวลาตูเมาไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ –O--* ตูแค่เดินชนประตู -3-*

edit @ 24 Mar 2008 19:28:48 by Black&White...4everlove