Black&White...Fiction

ShimKyu.4everlove[Fic]♥ Part2

Part 2

               

ห้องของผมอยู่ ชั้น 3 ครับ เป็นชั้นสำหรับเด็กปี 1 โดยเฉพาะ

 

“ไหนน้าๆๆ 3025    3025    3025   อ่ะ! นี่ไงเจอแล้ว”ผมเดินพึมพำหาเป็นห้องอยู่ครับ

 

เจอแล้วๆ ห้อง 3025

 

ส่วนห้อง ไอสองแสบนั้นเบอร์ 3021 ครับ เป็นบุญจริงๆที่อยู่ห้องห่างกัน ไม่อย่างงั้นมันเดินมารทอน ห้องมันถึงห้องผมแน่นอน

 

จำได้ว่าเคยไปเที่ยวด้วยกันครั้งหนึ่งแล้วไปพักโรงแรม ตอนนั้นรู้สึกว่าจะไปเที่ยวประเทศอิตาลี ผมพักกับคิบอม  ซีวอนพักกับฮยอกแจ  ตอนนั้นมันยังไม่มีแฟนกันครับ

 คิดดูนะ มันเดินมาเคาะประตูห้องผม ตั้งแต่ทิชชู่ห้องน้ำหมด ปลั๊กทีวีไม่ได้เสียบ  น้ำในห้องหมด  ยันสุดท้ายต้องมานอนรวมกัน 4 คน 1 ห้อง เนื่องด้วยความคิดที่ว่า คิบอมมันรำคาญ -*- 

ผมค่อยๆทยอยขนของเข้าห้องพัก

 

พอเปิดประตูเข้าไปก็พบกับคนๆนึงที่นั่งอยู่ตรงระเบียงแล้วดูดบุหรี่ เป่าปู๊ดๆ อยู่ก่อนแล้ว

 

เหอออออ บุหรี่ไม่ดีนะ ทำร้ายสุขภาพ ผมไม่ชอบเลย...แต่ก็คงว่าไรไม่ได้ เพราะฉะนั้น

 

ช่างเถอะ...

 

ผมมองเค้านิดๆก่อนจะค่อยๆย้ายกระเป๋าเข้าห้องนอน

 

ของผมก็ไม่เห็นจะเยอะตรงไหน ไอพวกนั้นมันดันบอกว่าเยอะ แค่ กระเป๋าเดินทาง2ใบใหญ่ ใบเล็กอีก 4 ใบแค่นี้เอง  -*-

 

พอย้ายของเสร็จก็มานั่งจุมปุกที่โซฟา

 

อ๋อลืมบอกไปครับ ห้องนี้มี 2 ห้องนอน 1ห้องนั่งเล่นที่มีครัวด้วย และ 1ห้องน้ำ 1ระเบียง

 

แต่ที่หอก็มีห้องน้ำรวมนะครับ

 

“เหออออ”ผมถอนหายใจยาวๆ

 

ครืดดดดด

 

เสียงเลื่อนประตูระเบียง

 

ผมหันไปมองนิดๆ คงสูบบุหรี่เสร็จแล้วซินะ

 

ร่างสูงค่อยๆสาวเท้ามาทิ้งตัวลงบนโซฟาข้างๆผม

 

โครกครากกก~~

 

-//- เสียงท้องร้องครับ

 

ก้อ..ก้อ...ก้อ...ก้อๆๆๆๆ

 

“เอ่อ....หิวข้าวอ่ะ”ผมพูดเบาๆ มองช้อนขึ้นไปสบตากับร่างสูงที่หันมามองผมจากเสียงปริศนา

 

“แล้ว’ไม ไม่ไปทำล่ะ”ชางมินถาม

 

ง่ะ -0- ผมน่ะ อย่างเก่งก็มาม่ากดน้ำร้อน เคยมีครั้งนึงกะทำคุกกี้ ครัวที่บ้านไหม้ไปเลยทั้งครัว ไม่เอาๆๆ เข็ดๆ

 

“ทำไม่เป็นอ่า”ผมตอบไป ส่งสายตาไปประมาณว่า

 

‘ทำให้ตรูหน่อยเซ่’

 

เค้าก็มองผมกลับประมาณว่า ‘ยุ่งจริงๆเลย’

 

แล้วก็สำเร็จตามแผน โจ คยูฮยอน ร่างสูงเดินเข้าห้องครัวไป

 

เหออออ ว่าแล้วๆๆๆๆ ทำม๊ายทำมาย ตอนคุณหญิงแม่บอกให้เอาพ่อครัวกับคนใช้ติดมาด้วยผมถึงไม่เอามานะ

 

เลยต้องเดือดร้อนรูมเมทเลย -3-

 

.

.

.

.

.

.

“เอ้า เสร็จแล้ว”ชางมินตะโกนมาจากเคาเตอร์

 

“เย้”ผมเด้งตัวจากโซฟาวิ่งไปที่เคาเตอร์ทันที

 

“ในตู้เย็นมันไม่ค่อยมีไรกิน มีแค่นี้ก็กินแค่นี้ไปก่อนแล้วกัน”ชางมินบอก

 

“อือ”ผมพยักน่ารับคำนิดๆ *0* แค่นี้ก็ดีแล้วสำหรับผม มาม่าผัด ใส่ไข่ดาว งืมๆ

 

น่าอร่อย

 

“ทานละนะครับ”แล้วผมก็ลงมือฟัดอาหารตรงหน้าภายในเวลาไม่กี่นาทีมันก็หมดเกลี้ยงเรียบร้อยโรงเรียนลัคกี้

 

เอ๋ เหมือนอะไรจ้องหน้าผมอยู่น้า... - -?

 

ผมเงยขึ้นไป *///*

 

ชางมินนั่งจ้องหน้าผมอยู่ แล้วๆๆ แล้วทำไมหน้ามันใกล้กันขนาดนี้อ่ะ

 

“จะ...จ้องหน้าผมทำไม”ผมถาม อย่านะเฟ้ย เห็นแบบนี้ตูก็แมนนะจะบอกให้!!

 

“เปล๊าไม่มีไร แค่นั่งมองเด็กน้อยกินข้าว”ชางมินบอกลอยหน้าลอยตา เด็กน้อยอะไร ผมจะ 20 แล้วนะ

 

“นี่ กินเลอะน่ะ”ร่างสูงเอื้อมมือมาปัดเศษเส้นมาม่าที่ติดอยู่บนแก้มผมออก 

 

O///o

   

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

เอ้ย ร้องผิดๆๆ เอาใหม่ๆ แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

เดี๋ยวนี้ โจ คยูฮยอน คนนี้กินเลอะเทอะสกปรกโสโครกซกมกโสมม ขนาดนี้เลยรึ

 

รับไม่ได้ๆ nonono

 

“ขอบคุณ”ผมกล่าวสั้นๆก่อนจะเดินไปล้างจาน

 

แต่จะว่าไปชางมินนี่ทำอาหารอร่อยเนอะ   อืมๆ ดีแล้วๆ อย่างน้อยๆเราก็ไม่อดตาย โฮะๆ

  

จะว่าไปตอนนี้เค้าอยู่ไหนหว่า -0-

 

ผมเดินออกมาจากห้องครัว

 

เอ๋ไม่ได้อยู่ที่ห้องนั่งเล่นหรอกรึ?

 

สงสัยอยู่ในห้อง

 

ผมค่อยๆย่องไปที่ประตูห้อง

 

ผมไม่ได้สอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านนะ คุณหญิงแม่สอนไว้ว่า รู้เขารู้เราดีที่สุด

 

โจ คยูฮยอนน้อยคนนี้ก็จะเป็นเด็กดีเชื่อฟังครับ

 

ผมค่อยๆเอาหูแนบกับประตู  นี่ผมไม่ได้สอดรู้สอดเห็นจริงๆนะ จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

สิ่งที่ผมได้ยินคือเสียงดนตรีครั้ง  เสียงของเบส เสียงทุ้มนุ่ม ฟังสบาย

 

 พึ่งรู้ว่าเสียงเบสเดี่ยวๆมันเพราะได้ขนาดนี้เลย

 

จู่ๆเสียงเบส ก็หยุดไป

 

เอ๋ ทำไมเลิกเล่นล่ะ

  

แกร๊ก

 

ตุบ!

 

เสียงแรกอ่ะเสียงเปิดประตูครับ

 

เสียงที่2นี่เสียงผมหล่น ครับ -///-

 

ถ้าถามว่าหล่นแล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วย จะให้ผมเขินกับพื้นห้องมันก็กระไรอยู่ -*-

   

พอร่างสูงเปิดประตูออกมาร่างบางก็เสียงการทรงตัวแล้วไปหล่นตุบอยู่ในอ้อมอกของร่างสูงแทน

 

“มาทำอะไรหน้าประตู?”ชางมินถาม

 

ซวยแล้วไง ตอบว่าไรดี

 

เรื่องแบบนี้คุณพี่หญิงใหญ่สอนว่าไรหว่า -0-

 

“อะ...เอ่อ...คือว่า...เออ...มาหา...หา...”หาไรดีว่ะ -*-(ภาษาผู้ดี ค่ะ)

 

“อ๋อ หาคอนแทกเลนส์น่ะ”ผมตอบ ใช่แล้ว ฉลาดมากลัคกี้เอ๋ย หาคอนแทกค์เลนส์

.

- -*

 

ผมขอถอนทำพูดที่บอกว่าตัวเองฉลาด -0-*

 

“หืม ไหนดูซิ”ร่างสูงค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆ ไม่รู้ว่าเพื่อนจะแกล้งร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอด หรือว่าหวังดี

(แบบร้ายนิดๆ)จะช่วยดูว่าคอนแทกเลนส์หายรึเปล่า

 

“ฉันว่า ฉันก็เห็นมันอยู่ครบทั้งสองข้างนะ”ร่างสูงบอก

 

อย่าเข้ามาใกล้มากได้ไม๊เนี้ยยยย  แมร่ม(ภาษาผู้ดีอีกแล้ว -*- )เดี๋ยวแม่กระโดดงับหูหรอก

 

“อะ...เอ่อ...งั้นหรอ ห่ะๆ”ผมรีบถอยออกมาก่อนอะไรจะเลยเถิดไปมากกว่านี้

 

“งั้น...เอ่อ...ฉันกลับห้องน้ำ เอ้ย! ห้องนอนก่อนดีกว่านะ ห่ะๆ^^”ผมรีบขอตัวแล้ววิ่งเข้าห้องนอนทันที

.

.

.

อับอาย...

 

อับอายมากๆ

 

อับอายมากมาย

 

ตลอดชีวิต คุณหนูโจ คยูฮยอน คนนี้ยังไม่เคยอับอายขนาดนี้มาก่อนเลย

 

พึ่งมาอยู่โรงเรียนนี้ได้ไม่ถึง 24 ชม. ตูจะไปกระโดดบันได2ขั้น ตายแล้วไง -*-

 

แว๊กกกกกกกกกกกกก โจ  คยูฮยอนเครียดครับ

 

มันช่างอับอายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย(โหยหวน)

 

ไม่เป็นไรๆ ต้องใจเย็นๆ เย็นไว้ๆ

 

.

.

.

.

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

อับอายๆๆๆ อับอายจริงๆ

  

ตรู๊ดด...ตรู๊ดดด

 

เสียงมือถือเจ้ากรรมนี่เอง

 

“ฮัลโหล สวัสดีครับแม่”นึกว่าใคร คุณแม่นี่เอง

 

“ว่าไงจ๊ะ ลูกรัก แม่โทรมาถามว่าอยู่ได้ไม๊ ถ้าอยู่ไม่ได้แม่จะได้ให้คนเอาอุปกรณ์เสริมไปติด”คุณหญิงแม่นี่ใจดีจริงๆ ประเสริฐมากครับ TwT

 

ผมต้องการ        อ่างจากุชซี่          ทีวีจอแบน 47”      เครื่องดูดฝุ่นไฮเปอร์เจท       คอมพิวเตอร์จอLCD 19” พร้อมอินเตอร์เน็ต         สนามกอล์ฟ50ไร่        ตู้เกม 25ตู้        สระว่ายน้ำ 2ไร่เศษ     บลาๆ อีกมากมายครับคุณแม่ TwT

 

ที่พูดไปเนี้ยไม่ใช่ว่าไม่มีหรอกนะ แบบว่า โน๊ตบุ๊คก็มีแหละแต่อยากได้คอมอ่ะ อ่างน้ำในห้องน้ำก็มีแหละแต่อยาก

 

ได้แบบจากุชซี่สปา  ทีวีก็มีแหละแต่แค่ 27”เอง อยากได้ 47”นิ้วแบบที่บ้านอ่ะ  สระว่ายน้ำโรงเรียนก็มีแหละ แต่

 

อยากได้แบบใหญ่ๆแบบที่บ้านอ่ะ -3- ผมไม่ได้เรื่องมากนะ แค่ขอเยอะไปหน่อยแค่นั้นเอง -3-

 

“เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ แค่นี้ก็ดีแล้วผมอยู่ได้ครับ”ทำไมน้า ทำไมผมต้องขี้เกรงใจด้วย T^T แค่บอกๆไปแค่นี้เอง

 

“อ๋อ งั้นก็ดีแล้วลูกรัก ดูแลตัวเองดีๆนะ แล้วก็แม่อาจจะไม่ได้โทรไปหาทุกวันนะจ๊ะ พอดีแม่กับพ่อจะไปฮันนีมูน

ที่ปารีสกันซักหน่อย รักลูกนะ จุ๊ฟๆ”พอพูดจบคุณแม่ก็วางสายไปเลย

 

เหออออออออ

   

ตอน 2  สั้นไปนิสนุง

ไงก็ฝากด้วยนะค่ะ >3<

รักคนอ่าน จุ๊ฟๆ

 ป.ล.รูปนี้ ลัคกี้มันงามแต๊ๆจริงๆ >.,<